13- افتتاح سریع یا نتیجه خوب و قوی؟ مساله این است!

1- یکی از ایراداتی که به رییس جمهور دوران موسوم به سازندگی گرفته می شد این بود که می گفتند ایشان یا افراد اطراف ایشان (که در هر صورت فرق نمی کند!) در سه چهار ماه آخر ریاست جمهوریشان هر پروژه عمرانی که درصد پیشرفتش از پنجاه گذشته بود را روبان بستند و افتتاح کردند. بعدها گزارشهایی هم منتشر شد که در راستای همین مراسمات افتتاح، آب گیری پیش از موعد مقرر و برنامه ریزی شده تعدادی از سدها باعث میلیاردها تومان زیان به سازه های حاضر نشده گردید والی آخر. من دقیقا نمی دانم خسارت ناشی از افتتاح زودهنگام و نمایشی راه آهن اصفهان چقدر تومان و چقدر ماه تاخیر در بهره برداری واقعی بود.  این روزها هم با نزدیکی به روزهای پایانی دولت شاهد برخی رفتارهای نمایشی این گونه بوده ایم که افتتاح بار دوم یا سوم برخی پروژه های قدیمی و یا تصمیم چندباره برای ساختن یا تکمیل یک پروژه خاص مورد توجه مردم. در هفته های اخیر این اقدامات داد امام جمعه یکی از شهرهای اصلی کشور را در آورد. ایشان که به نشانه اعتراض به این مصوبه ها و افتتاحهای نمایش به استقبال رییس جمهور نرفته بود، خودشان طی مصاحبه ای وارد مصادیق اعتراضی شان شده و گفته بودند ما مصوبه برای پروژه جدید نمی خواهیم بلکه بجای حرف زدن، پول پروژه های نیمه کاره را بدهید تا آنها را تمام کنیم!!

2- در شهر تهران هم در چند ماه اخیر تقریبا هر روز شاهد افتتاح پروژه های عمرانی هستیم. با چه انگیزه ای؟ با هر انگیزه ای باشد اگر نفعی واقعی به مردم برساند خوب است. دو هفته ای است صبحها که از غرب به شرق بزرگراه نیایش می آیم، یک دفعه تراکم و ترافیک سنگین غیرمعمول در ورودی غربی تونل نیایش را می بینم که اوضاع را به هم ریخته. می دانید چرا؟ چون آقای شهردار این تکه از تونل را افتتاح کرده (با بوق و کرنای مربوطه!) ولی تونل را برای استفاده مردم باز نمی کنند واز آن بدتر به هیچ روشی باز بودن یا نبودن و یا محدودیت زمانی احتمالی آن را برای مردم بیچاره اطلاع رسانی نمی کنند. امروز ساعت 9 دیدم مردم به شکلی اسیر و شاکی گیر افتاده بودند و کلافه شده بودند که مثال زدنی بود. بابا خوب اگر مشکل دارد چرا زودتر افتتاح کردید؟! به نظر می رسد مهم از نظر آقایان افتتاح و همان بوق و کرنای مربوطه است و نه رضایت یا عدم رضایت کاربر نهایی!  فاز دوم بوستان (همان پارک سابق!) نهج البلاغه این روزها درحالی آماده افتتاح است که چندی پیش که با خانواده به فاز اول این بوستان رفتیم مشاهد کردیم که حدود نیمی از پارک توسط موانع و داربستی همراه با تابلوهای خطر مرگ بسته شده است و امکان استفاده از آن نیست. به چه دلیل؟ فقط یک دلیل: کیفیت پایین آماده سازی مسیرهای پارک به دلیل عجله زیاد برای افتتاح. حالا این مسیرهای ریزش کرده و خراب شده چه زمانی دوباره مورد رسیدگی قرار می گیرند؟ مشخص نیست! اصلا مهم است؟!!

نتیجه منطقی: معلوم نیست این چه رسم مالوفی است در میان این آقایان رجال(!) سیاسی و دولتمرد که به هر زوری هست باید بالاخره این روبان بیچاره را قیچی کنند. این رفتار مختص یک فرد یا گروه یا گرایش خاص نیست و ظاهرا درد مشترک تمام روندگان راه مکتب مدیریت دولتی در ایران است. آیا بهتر نیست با مدیریت و نظارت بر اجرای درست  کار، پروژه مربوطه با کیفیت مطلوب به اتمام برسد و یک عمر بهره برداری اش برای آقای رییس جمهور یا وزیر یا استاندار یا شهردار یا مدیر مربوطه یک عمر دعا و صدقه جاریه به دنبال داشته باشد؟

/ 0 نظر / 5 بازدید